Beter laat dan nooit.....

16 november 2019 - Banjul, Gambia

We zijn al weer op de helft van onze werkperiode, het is om voor we er erg in hebben.

Woensdagavond hadden we een BBQ op het strand. Omdat het mooi weer was gingen we samen met nog een andere vrijwilliger lopend over het strand naar de plaats waar de BBQ was. Dit was een mooie wandeling van 1,5 uur. Halverwege kwamen we een jongeman tegen met een vreselijke wond op zijn onderbeen. Hij vertelde ons dat hij hier al lang mee liep en eigenlijk geholpen moest worden. Doordat hij niet geholpen was is zijn hele voet vergroeid, omdat hij deze  op de verkeerde manier gebruikte. Wij hebben hem aangeraden om de volgende ochtend naar het ziekenhuisje in Tanji te komen, zodat wij kunnen kijken wat we voor hem  kunnen betekenen, zonder dat hij zich zorgen hoeft te maken over de kosten. Tot onze blijdschap zat hij de volgende morgen al te wachten bij het ziekenhuis toen Andrea er aan kwam. Omdat Mieke die dag avonddienst had kon ze ook naar het ziekenhuis komen. Dokter Leen (de arts uit NL.) heeft naar de wond gekeken en gaf aan dat het een vrij hopeloze situatie was. De jongen had een brief bij zich die hij liet lezen. Dit bleek een verwijsbrief te zijn voor een behandeling. Hij bleek al in verschillende ziekenhuizen geweest te zijn, maar is daar niet op de goede manier geholpen. De brief was al tien jaar geleden geschreven…… Hij heeft hier dus al die tijd mee gelopen en nooit de mogelijkheid gehad om de behandeling te betalen. Op de wond zat een erg harde korst. Hij had er als een soort natuurbehandeling iets van koffieprut ingesmeerd. Dit is waarschijnlijk wel zijn redding geweest want hierdoor was de wond goed afgesloten. Dokter leen gaf aan dat we hem mogelijk beter konden laten lopen, omdat er niet veel meer te redden was. De complete voet was vergroeid. Omdat wij hem toch echt niet konden laten gaan, hebben we gevraagd of we  mochten proberen de wond schoon te maken en te behandelen. We hebben hem buiten bij een kraantje een tijd lang met zijn been onder de kraan gezet en de wond schoon gepeuterd. Dit ging erg moeilijk en duurde lang. Voor de jongen was het een ware kwelling, maar het lukte! We hebben zijn been verbonden en hem laten beloven terug te komen. Nu maar hopen dat hij er maandag weer is zodat we hem opnieuw kunnen verzorgen. We hebben de foto’s hiervan maar niet geplaatst omdat bepaalde mensen dan misschien misselijk worden.😉

Mieke ging donderdagavond voor de laatste keer in de farmacie werken. Op donderdag kunnen de mensen daar langs komen om voor 10 euro een echo te laten maken. De mensen kwamen met klachten aan de buik/borst/blaas ed. Het was leuk om dit een keer mee te maken. Bij het afscheid moest Mieke beloven nog eens terug te komen om een certificaat op te halen wat ze zouden maken.😉

Vrijdag zijn we samen naar het ziekenhuis gegaan om  te werken. Het is gezellig om nu een paar weken samen te kunnen werken.

De jongen waarbij zijn vinger eerder afgeknipt was, kwam terug voor wondzorg. Hij was al ruim een week niet geweest dus zijn verband zat vreselijk vastgeplakt. Ondanks dat het voor hem een pijnlijke behandeling was, bleef hij vriendelijk lachen naar de witte zusters en bleef hij maar zeggen dat hij zo blij met ons was. Hopelijk komt hij de volgende keer iets eerder terug, want dit komt de wond niet echt ten goede….

De jongen met de grote wond aan zijn schouder (foto van de vorige keer) komt dagelijks terug om de wond te laten verzorgen. Langzamerhand begint er aardig wat prut in de wond te komen dus het gaat nog niet echt de goede kant op.

Verder hebben we geholpen in het lab. We worden er ondertussen al ervaren in om uit een druppeltje bloed onder een microscoop af te lezen of iemand malaria heeft.

Vanmorgen zijn we op tijd op pad gegaan voor een flinke wandeling langs het strand. Na ruim een uur konden we niet verder want het was hoog water en er was een rivier die in de oceaan uit kwam. Gelukkig kwam er net een aardige Gambiaan die ons vertelde dat er 1 weg was om door het water te lopen. Deze man stevig vasthoudende zijn we door het water naar de overkant gewaad. Het resultaat hiervan was wel dat we tot over onze middel waren doorweekt. Vervolgens kwamen we bij een klein strand tentje waar we even wat gedronken hebben. Zoals hier de gewoonte is, wordt er gelijk een praatje met je aangeknoopt. Hij vroeg waar we al geweest waren, waarop we aangaven dat we niet van de toeristische plaatsen houden, maar liever tussen de lokale bevolking verblijven. Hierop kregen we gelijk een rondleiding aangeboden. Vol enthousiasme liep hij met grote stappen naar alle bezienswaardige plaatsen en vertelde hij van alles over de plaatselijke gewoonten. Na anderhalf uur kregen we steeds meer moeite om hem bij te houden….Toen hij dit opmerkte bood hij aan dat we wel op zijn rug mochten als we moe waren😉 Dit aanbod hebben we maar niet aangenomen… Hierna waren we zo moe dat we in een taxi verder zijn gegaan. We hadden in totaal ruim 16 km over zand gelopen dus we vonden dat dat wel mocht :D

We hebben geluncht in een Nederlandse eettent waar ze zowaar Kipsaté verkochten. Na nog wat boodschappen gedaan te hebben, kwamen we moe maar voldaan weer thuis.

Allemaal een heel goed weekend gewenst!

Liefs Andrea en Mieke

Foto’s

5 Reacties

  1. An:
    16 november 2019
    Geweldig geweldig geweldig weer ! X
  2. Paula van Roon:
    16 november 2019
    Sjonge wat een verhaal weer , leuk om zo met jullie alles een beetje mee te beleven.
    vraagje welke taal spreken ze daar ?
    Of werken jullie ook met een tolk ofzo ?
    Fijne zondag 😘😘
  3. Mieke en Andrea:
    16 november 2019
    De meeste mensen spreken hier malinka's. Daar verstaan we niets van. Maar op school zijn de lessen in het Engels dus de meeste mensen kunnen dat wel redelijk spreken. En wij doen ons best om ons in het Engels verstaanbaar te maken😅 met handen en voeten komen we een heel eind..
    Jij ook fijne zondag😘
  4. Annelies:
    17 november 2019
    Geweldig meiden!
    Wat n indrukken...
    kunnen jullie wel n beetje slapen met al die adrenaline in je lijf?
    Lieve groet 😘
  5. Corine Teunissen:
    18 november 2019
    Bedankt voor weer een leuk verhaal! Zou bijna zin krijgen om zo'n gave ervaring op te doen.:)

Jouw reactie